Pagesa e një furnitori të huaj (Google, AWS, konsulentë): tri detyrime tatimore që bizneset i harrojnë

Kur blini një shërbim nga një kompani brenda Shqipërisë, ajo ju lëshon një faturë të fiskalizuar dhe puna mbaron aty. Kur blini të njëjtin shërbim nga një furnitor jashtë vendit, furnitori i huaj nuk lëshon faturë të fiskalizuar shqiptare, sepse fiskalizimi rregullon faturat e lëshuara nga subjektet brenda Shqipërisë, jo nga një shitës i huaj.

Kjo nuk do të thotë se pagesa është "jashtë sistemit". Përkundrazi, ligji e zhvendos përgjegjësinë te ju, blerësi shqiptar. Tri detyrime lindin njëkohësisht:

• Autofatura dhe TVSH-ja me mekanizmin reverse charge (vetëngarkim);
• Tatimi në burim mbi pagesën drejt një jo-rezidenti, kur aplikohet;
• Dokumentimi i saktë që kostoja të njihet si shpenzim i zbritshëm.

Secili funksionon veç dhe ka logjikën e vet. Më poshtë i marrim një nga një. Qëllimi këtu është që të dalloni kur ju prek secili, jo t'ju japim një procedurë të gatshme, sepse zbatimi i saktë varet nga lloji i shërbimit, statusi juaj i TVSH-së dhe vendi i furnitorit.

Kur blini shërbime nga një kompani jo-rezidente, ju duhet të lëshoni një autofaturë (vetëfaturë), të etiketuar si "blerje shërbimesh nga jashtë vendit", dhe ta fiskalizoni atë. Kjo është praktika e konfirmuar nga Administrata Tatimore për blerjet e shërbimeve nga furnitorë të huaj. Për procesin e përgjithshëm të lëshimit dhe fiskalizimit të faturave, shihni guidën tonë të plotë për fiskalizimin.

Mbi autofaturën zbatohet TVSH-ja me mekanizmin reverse charge (vetëngarkim): ju e llogaritni vetë TVSH-në mbi vlerën e shërbimit me shkallën standarde 20%, dhe e deklaroni njëkohësisht si TVSH të zbritshme dhe të pagueshme. Për një biznes të regjistruar për TVSH që kryen veprimtari të tatueshme, efekti është zakonisht neutral: nuk paguani TVSH shtesë neto, por keni një detyrim deklarimi që nuk mund ta anashkaloni.

Rreziku i vërtetë nuk është shuma e TVSH-së, por mosveprimi: një biznes që nuk lëshon autofaturën dhe nuk e deklaron TVSH-në me reverse charge mbetet i ekspozuar ndaj rivlerësimit tatimor kur kontrollohet, edhe kur TVSH-ja neto do të kishte qenë zero. Ky mekanizëm nuk është gjithmonë neutral, sidomos për biznesin e vogël pa regjistrim TVSH ose me veprimtari të përjashtuar; shihni guidën tonë të dedikuar për autongarkimin e TVSH-së për këto dy raste.

Ky është detyrimi që bizneset e harrojnë më shpesh, dhe ai që kushton më shumë. Ligji shqiptar aplikon tatim në burim 15% mbi pagesat drejt një jo-rezidenti për një kategori shërbimesh, mes tyre shërbimet teknike, të konsulencës dhe të menaxhimit. Kur shërbimi që blini bie brenda kësaj kategorie, ju si pagues jeni të detyruar të mbani 15% nga pagesa dhe ta derdhni te buxheti.

Ky tatim mund të ulet ose të hiqet nëse ekziston një marrëveshje për shmangien e tatimit të dyfishtë (traktat) midis Shqipërisë dhe vendit të furnitorit. Shqipëria ka mbi 40 marrëveshje të tilla në fuqi, përfshirë Gjermaninë, Italinë dhe Holandën.

Kujdes me furnitorët amerikanë: Shqipëria nuk ka marrëveshje tatimore me Shtetet e Bashkuara. Kjo do të thotë se për një furnitor shërbimi nga SHBA nuk ka asnjë ulje, dhe 15% aplikohet i plotë. E njëjta logjikë vlen për çdo vend pa traktat me Shqipërinë.

A bie shërbimi juaj konkret brenda kategorive "teknike/konsulencë/menaxhim", apo jashtë tyre? Ky është pikërisht dallimi që përcakton nëse mbani 15% apo jo, dhe ai kërkon vlerësim rast pas rasti, jo një përgjigje të përgjithshme.

Një keqkuptim i përhapur është se "një faturë e huaj nuk zbritet sepse nuk është e fiskalizuar". Kjo nuk është e vërtetë. Fatura e një furnitori të huaj është dokument i vlefshëm mbështetës për shpenzimin, sepse fiskalizimi rregullon faturat e lëshuara nga subjektet shqiptare brenda vendit, jo dokumentin e një shitësi të huaj.

Kostoja e një shërbimi të blerë jashtë vendit njihet si shpenzim i zbritshëm nëse është shpenzim i vërtetë biznesi, i dokumentuar rregullisht, dhe nëse keni përmbushur detyrimet e mësipërme (autofatura/TVSH dhe, kur aplikohet, tatimi në burim).

Ka edhe një dimension kohor: koha kur e paguani faturën mund të ndikojë në vitin në të cilin kostoja njihet. Afati vjetor i deklaratës së tatimit mbi fitimin është 31 marsi i vitit pasardhës, dhe momenti i pagesës ndaj një furnitori të huaj mund të përcaktojë nëse shpenzimi zbritet në atë vit apo në vitin kur paguhet. Ky është një detaj që ia vlen ta kontrolloni para mbylljes së vitit.

Tre gabimet më të shpeshta që shohim janë:

1. Të mos lëshoni autofaturën për shërbimet e blera nga jashtë, duke menduar se pagesa "nuk ka lidhje me TVSH-në". Ka.
2. Të mos mbani tatimin në burim 15% kur shërbimi bie brenda kategorisë së tatueshme, sidomos me furnitorë nga vende pa traktat si SHBA. Këtu përgjegjësia bie mbi ju si pagues, jo mbi furnitorin.
3. Të supozoni gabim për zbritshmërinë, ose duke hequr dorë nga një shpenzim që zbritej, ose duke zbritur pa përmbushur detyrimet përkatëse.

Asnjëra nga këto nuk është e ndërlikuar kur bëhet saktë që në fillim, por të treja kushtojnë kur zbulohen në një kontroll, sepse atëherë vijnë me rivlerësim dhe penalitete. Nëse biznesi juaj paguan rregullisht furnitorë jashtë vendit, ia vlen që trajtimi tatimor të konfirmohet një herë e mirë sipas rastit tuaj, në vend që të riskoni një supozim.

Për një vlerësim të situatës suaj konkrete, cilat pagesa i nënshtrohen tatimit në burim, si të deklaroni autofaturat, dhe si të dokumentoni zbritjen, rezervoni një konsultë me ne. Merrni një përgjigje të saktë për biznesin tuaj, jo një rregull të përgjithshëm.